Po wybuchu II wojny światowej był oficerem intendentury w Szefostwie Intendentury Dowództwa Grupy Obrony Lwowa. W trakcie trwającej okupacji niemieckiej prowadził założoną jeszcze przed 1939 fabrykę świec w Sanoku (w tym mieście przed wojną zamieszkał jego brat Franciszek; w fabryce świec pracował m.in. Mieczysław Przystasz). Działał w konspiracji w ramach Związku Walki Zbrojnej na obszarze ziemi sanockiej. Aresztowany przez Niemców został przewieziony 25 marca 1942 do KL Auschwitz, gdzie otrzymał numer obozowy 27211 i poniósł tam śmierć 16 lipca 1942.
Stanisław i Jerzy Lurscy zostali upamiętnieni wśród innych osób wymienionych na jednej z tablic Mauzoleum Ofiar II Wojny Światowej na obecnym Cmentarzu Centralnym w Sanoku, na którym został pochowany Franciszek Lurski.
Odznaczenie Krzyż Niepodległości (17 września 1932, „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”).Tym samym zarządzeniem Krzyżem Niepodległości został odznaczony brat Stanisława Lurskiego, Franciszek.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia