wspierał w powrocie do władzy Henryka, syna zamordowanego w 1066 chrześcijańskiego władcy Obodrytów Gotszalka, a w 1093 odniósł zwycięstwo w bitwie pod Śmiłowem.
Śmierć Magnusa bez męskiego potomka oznaczała koniec dynastii Billungów. Pochowany został w kościele św. Michała w Lüneburgu. Kolejnym księciem Saksonii został Lotar z Supplinburga, natomiast dobra Billungów przejęli Welfowie i Askańczycy – członkowie tych dynastii byli zięciami Magnusa.
Rodzina W 1070 lub 1071 Magnus ożenił się z Zofią (zmarłą w 1095), córką króla Węgier Beli I i zarazem wdową po margrabim Istrii Ulryku I. Mieli dwie córki: Wulfhildę (ok. 1075–1126), żonę księcia Bawarii Henryka IX Czarnego, oraz Eilikę (ok. 1080–1142), żonę hrabiego Anhaltu Ottona Bogatego (matkę Albrechta Niedźwiedzia).
Przypisy
Kategoria:Władcy Saksonii Kategoria:Billungowie Kategoria:Urodzeni w XI wieku Kategoria:Zmarli w 1106