Pomimo tego do 1935 roku prowadził równolegle dwa obiekty – własny i BV.
W 1935 roku stare schronisko Hadaszczoka przejął oddział z Nowego Bogumina, który dokonał jego znacznej rozbudowy. W okresie międzywojennym dysponowało ono – według źródeł z różnych okresów – od 35 do 42 miejsc w 11 pokojach. W tym samym czasie schronisko Kolářa oferowało od 40 do nawet 60 łóżek w 15 pokojach. Obiekt BV uległ poważnym zniszczeniom podczas II wojny światowej i musiał zostać rozebrany w 1949 roku. Kolář swój obiekt prowadził do lat 60. XX wieku. Nie tylko on sam, ale i jego schronisko cieszyły się dużą popularnością wśród turystów.
W 1989 roku budynek odzyskali spadkobiercy Kolářa, którzy po dwóch latach doprowadzili do ponownego otwarcia schroniska. Dysponowało 43 miejscami noclegowymi w pokojach 3-, 4- i wieloosobowych.