mały|Grób Tadeusza Błażejewicza na cmentarzu Powązkowskim Tadeusz Błażejewicz (ur. 3 lutego 1880 w Lublinie, zm. 17 grudnia 1966 w Łodzi) – polski polityk, prawnik, nauczyciel, poseł na Sejm II RP I i II kadencji
Życiorys Syn Zygmunta i Bronisławy z domu Millesi. Ukończył gimnazjum realne w Warszawie (1899) i wydział prawa uniwersytetu w Dorpacie (1906). Studiował też krótko architekturę na Politechnice Warszawskiej. Od 1906 należał do Stowarzyszenia Robotników Chrześcijańskich w Warszawie. W 1908 przebywał 3 miesiące w rosyjskim więzieniu za udział w tworzeniu tajnych organizacji młodzieży szkolnej i studenckiej w duchu zasad filareckich. W latach 1908–14 był redaktorem miesięcznika "Prąd" i wydawcą "Biblioteki Prądu". W latach 1915–1918 uczył i kierował gimnazjum męskim w Mińsku. Sprawował funkcje komendanta Chorągwi Harcerstwa Ziemi Mińskiej i wiceprezesa miejscowej Polskiej Macierzy Szkolnej. Zasiadał w Radzie Ziemi Mińskiej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został dyrektorem Polskiej Macierzy Szkolnej w Warszawie. W 1920 pracował jako radca w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Należał do organizatorów Stowarzyszenia Katolickiej Młodzieży Akademickiej „Odrodzenie”. Od 1926 był jego prezesem, a od 1929 - prezesem honorowym Związku Seniorów "Odrodzenia".