Zaczynał się on na terenie Hugohütte i prowadził do Wirka m.in. przez Bobrowniki, Bobrek i Chebzie.
Przemysł celulozowo-papierniczy thumb|left|Fabryka Celulozy i Papieru koło Tarnowskich Gór, widok od południa. Widokówka z lat 1895–1905 Po dwudziestu latach działalności zakładu stopniowo zaczęto wygaszać piece hutnicze. W 1876 na jej terenie uruchomiono pierwszą na Śląsku celulozownię, zaprojektowaną i wybudowaną przez pochodzącego z Berlina inżyniera Rosenhaina. Wytwarzano w niej niebieloną masę celulozową, którą sprzedawano następnie papierniom w cenie 20 marek za cetnar. Na początku lat 80. XIX wieku wielkość produkcji w fabryce wynosiła 15–18 tys. cetnarów (około 750-900 ton) rocznie. Produkcji hutniczej na terenie Czarnej Huty ostatecznie zaniechano w 1892, jednocześnie z powodu wzrostu liczby fabryk celulozy pojawiły się trudności ze sprzedażą produktu. Z tego powodu w tym samym roku profil produkcji poszerzono o wytwarzanie papieru, a zakład przekształcono w Fabrykę Celulozy i Papieru (niem. Cellulose- und Papierfabrik). Była ona własnością synów Hugona: Hugona II, Łazarza oraz Artura, a także Johannesa Scheffer-Hoppenhöfera z Sundern, który w 1897 odsprzedał swoje udziały Donnersmarckom.