Opisane gatunki zalicza się do pięciu odrębnych morfologicznie rodzin współczesnych i jednej wymarłej, które Jacek Szwedo w publikacji z 2017 pogrupował w dwie nadrodziny, w związku z czym ich systematyka przedstawia się następująco:
Dipsocoroidea Dohrn, 1859 Ceratocombidae Fieber, 1860 †Cuneocoridae Handlirsch, 1920 Dipsocoridae Dohrn, 1859 Hypsipterygidae Drake, 1961 Schizopteridae Reuter, 1891 Stemmocryptoidea Štys, 1983 Stemmocryptidae Štys, 1983
Najstarsze skamieniałości Dipsocoromorpha pochodzą z toarku w jurze i należą do Cuneocoris geinitzi, jedynego znanego przedstawiciela wymarłej rodziny Cuneocoridae. Zapis kopalny z kredy obejmuje wyłącznie Schizopteridae, a konkretnie rodzaje: Buzinia, Hexaphlebia i Lumatibialis. Z eocenu znane są inkluzje Hypsipteryx hoffeinsorum z rodziny Hypsipterygidae i Cryptostemma eocenica z rodziny Dipsocoridae, z przełomu eocenu i oligocenu Hypselosoma dominicana z rodziny Schizopteridae, a z miocenu: Schizoptera dominicana i Schizoptera hispaniolae z rodziny Schizopteridae oraz Ceratocombus hurdi i Leptonannus miocenicus z rodziny Ceratocombidae.
Przypisy
Kategoria:Pluskwiaki