Siemion Antonowicz Poleżajew (ros. Семён Антонович Полежаев, ur. 12 września 1918 w Sarańsku, zm. 19 września 1982 tamże) – radziecki lotnik wojskowy w stopniu majora, Bohater Związku Radzieckiego (1944).
Życiorys Urodził się w rosyjskiej rodzinie chłopskiej. Skończył szkołę średnią, od 1936 służył w Armii Czerwonej, w 1940 ukończył wojskową szkołę lotniczą w Czkałowie (obecnie Orenburg). Od sierpnia 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami, był kolejno dowódcą klucza, eskadry i zastępcą dowódcy pułku, od 1942 należał do WKP(b), walczył w składzie 18 Armii Powietrznej Lotnictwa Dalekiego Zasięgu. Jako dowódca eskadry 16 gwardyjskiego pułku lotniczego 1 Gwardyjskiej Dywizji Lotniczej 1 Gwardyjskiego Korpusu Lotniczego Lotnictwa Dalekiego Zasięgu zasięgu do grudnia 1943 wykonał 224 loty bojowe, w tym 216 nocą i 8 za dnia, bombardując obiekty na głębokich tyłach wroga. Bombardował Berlin (29 września 1942), Bukareszt (13 września 1942), Warszawę (dwukrotnie, 1 września 1942 i 12 maja 1943), Gdańsk (16 kwietnia 1943), Królewiec (czterokrotnie, 31 sierpnia 1941, 18 lipca 1942, 25 lipca 1942 i 10 kwietnia 1943) i Tilsit (20 kwietnia 1943).