Pawieł Fiodorowicz Dawydow (ros. Павел Фёдорович Давыдов, ur. we wsi Wierchniaja Płatowka obecnie w rejonie nowosiergiejewskim w obwodzie orenburskim, zm. 19 maja 1994 w Orsku) – radziecki podpułkownik i Bohater Związku Radzieckiego (1946).

Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. Skończył 7 klas, od 1924 do 1927 odbywał służbę w Armii Czerwonej. Jako strzelec 1 Turkiestańskiej Dywizji Piechoty brał udział w walkach z basmaczami w pobliżu granicy z Afganistanem, był ranny. Po zwolnieniu z armii ukończył obwodową szkołę partyjną, w 1932 został przyjęty do WKP(b), pracował jako sekretarz rejonowego komitetu partyjnego w Kuwandyku. Od lipca 1941 ponownie został powołany do armii, ukończył szkołę wojskowo-polityczną, od 12 lipca 1942 uczestniczył w wojnie z Niemcami. Jako politruk i zastępca dowódcy batalionu ds. politycznych i zastępca dowódcy pułku ds. politycznych walczył na Froncie Stalingradzkim, Dońskim, Południowo-Zachodnim, 3 Ukraińskim i 1 Białoruskim, był dwukrotnie ranny. Brał udział w bitwie pod Stalingradem i operacji Mały Saturn (1942), wyzwalaniu Czertkowa, Kramatorska, Słowiańska i wielu miejscowości obwodu charkowskiego, forsowaniu Dniepru i uchwyceniu przyczółka na południe od Dniepropietrowska (1943).