Marcina przypadającego 11 listopada, pół kopy jaj na Wielkanoc, po 2 kapłony na dzień Narodzenia NMP przypadającego 8 września oraz po 2 korce owsa na Boże Narodzenie. Mieszkańcy zostali także zobowiązani do orki oraz koszenia i zbierania siana w dobrach starostwa, tak jak to było w zwyczaju w innych wsiach.
W 1471 Anna wdowa po Janie Wedelskim mieczniku poznańskim sprzedała Andrzejowi Szamotulskiemu synowi Piotra swoją oprawę wdowią o łącznej wartości 5200 grzywien w skład której wchodziło również Różewo. W 1472 król polski Kazimierz IV Jagiellończyk zatwierdził tę sprzedaż, wymieniając jako kupującego starostę generalnego Wielkopolski Piotra z Szamotuł.
W 1520 król polski Zygmunt Stary wystawił list żelazny Maciejowi plebanowi w Wałczu oraz jego matce Dorocie Łuczynie z Ujścia, jego bratankowi Janowi Łuczycowi oraz Łukaszowi wójtowi z Róży, którzy nie czuli się bezpiecznie, gdyż zagrażał im Hieronim Mosiński tenutariusz ujski.