bezskutecznie usiłował namówić Francuzów do zgody na zajęcie przez białych sąsiadujących z Odessą wiosek zamieszkanych przez niemieckich kolonistów.
Pod koniec stycznia Griszyn-Ałmazow ogłosił likwidację odeskiej dumy miejskiej. Miejscowi politycy udali się ze skargą do Denikina, który uznał ich racje i mianował nowym gubernatorem odeskim gen. Aleksandra Sannikowa. Ostatecznie Francuzi, rozczarowani nieustannymi sporami z przedstawicielami białych, zdecydowali o powierzeniu cywilnej władzy w Odessie rządowi ukraińskich konserwatystów. W końcu marca 1919 r., na krótko przed ewakuacją i zdobyciem miasta przez czerwonych, interwenci polecili zarówno Griszynowi-Ałmazowowi, jak i Sannikowowi wyjazd z Odessy.
W kwietniu 1919 r. na polecenie Denikina Griszyn-Ałmazow na czele oddziału złożonego z 25 żołnierzy i 16 oficerów udał się ponownie do wojsk Aleksandra Kołczaka. W maju 1919 r. na Morzu Kaspijskim statek „Lejla”, na którym przemieszczał się oddział, został jednak przechwycony przez bolszewicki okręt „Karl Liebknecht”. Griszyn-Ałmazow popełnił samobójstwo, nie chcąc dostać się do niewoli.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Ludzie związani z Odessą Kategoria:Rosyjscy samobójcy Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Uczestnicy wojny rosyjsko-japońskiej Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Zmarli w 1919 Kategoria:Absolwenci Michajłowskiej Szkoły Artylerii