Zamieszki Wyrok Dana White’a W dniu 21 maja 1979 r. White został uznany winnym zabójstwa w afekcie burmistrza Moscone’a i nadzorcy Milka. Prokurator poprosił o ustalenie morderstwa pierwszego stopnia ze „szczególnymi okolicznościami”, co pozwoliłoby na karę śmierci zgodnie z niedawno przyjętym prawem karnym w Kalifornii, Proposition 7. „Szczególne okoliczności” przypuszczalne w tym przypadku polegały na tym, że burmistrz Moscone został zabity, aby zablokować wyznaczenie kogoś, kto miał zasiąść w fotelu miejskiego nadzorcy, z którego zrezygnował Dan White, a także że zabito kilkoro ludzi.
Wyrok White’a został zredukowany po części z powodu tak zwanej obrony Twinkie, wyroku, który wywołał oburzenie w społeczności. „Obrona Twinkies” została przedstawiona przez psychiatrę ławie przysięgłych, stwierdzając, że White ma zmniejszoną zdolność z powodu depresji, której dowodem miały być obfite ilości spożywanego śmieciowego jedzenia. Ława przysięgłych usłyszała nagranie taśmowe spowiedzi White’a, która polegała na bardzo emocjonalnej przemowie na temat presji, jakiej był poddany, a członkowie ławy przysięgłych płakali ze współczucia dla oskarżonegoD’Emilio (1992), p. 92..