Społeczność Wyznawcy kemetyzmu skupiają się czasem w organizacjach powiązanych z tą religią, o zróżnicowanych formach praktyk. Wielu kemetystów praktykuje też indywidualnie, bez przynależności do wspomnianych organizacji - z powodu preferencji takiej praktyki lub trudności w odnalezieniu grup w swoim regionie albo ich braku. Niektórzy wyznawcy łączą kemetyzm z innymi formami neopoganizmu. Znane są koweny Wicca włączające kemetystyczny panteon do swojej praktyki.

W 1988 r. Tamara Siuda stworzyła ruch kemetyzmu ortodoksyjnego. W tym ujęciu kemetyzm jest porównywany do rodzimych religii afrykańskiej diaspory czy np. voodoo, Candomblé i Lukumi. Dodano także praktykę monolatrii, tłumaczoną jako "miękki" politeizm i mającą związek z rozumieniem bogów jako zarówno odrębnych bytów, aspektów innych bóstw lub, poprzez synkretyzm, jednego bóstwa stworzonego z wielu. Ortodoksyjny kemetyzm ujmuje praktykę religijną w trzy formy: praktykę formalną i zrytualizowaną, osobistą oraz kult przodków.