mają spłaszczone, rozszerzone ku szczytowi, uzbrojone w liczne i grube kolce golenie
Współcześni przedstawiciele rodzaju zasiedlają krainy: palearktyczną, orientalną i australijską. W Polsce występuje tylko C. aterrimus.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1803 roku przez Johana Christiana Fabriciusa. W zapisie kopalnym znany jest od wczesnego oligocenu. Obejmuje 29 opisanych gatunków, w tym 10 współczesnych:
†Cydnus acriscutatus Förster, 1891 †Cydnus archaicus Meunier, 1915 †Cydnus armiger Förster, 1891 †Cydnus atavinus (Heer, 1853) Cydnus aterrimus (Forster, 1771) – ziemik tarczyca Cydnus borneensis Lis, 1994 †Cydnus brevicollis (Heer, 1853) †Cydnus brevicrassus Förster, 1891 Cydnus brunnipennis Fabricius, 1803 †Cydnus cinctus Förster, 1891 †Cydnus cristatus Theobald, 1937 †Cydnus dignus Förster, 1891 Cydnus elevata (Uhler, 1860) †Cydnus heeri (Oustalet, 1874) Cydnus horvathii (Signoret, 1881) Cydnus incisus (Distant, 1901) Cydnus indicus Westwood, 1803 Cydnus luzonicus (Lis, 1994) †Cydnus maximus Förster, 1891 †Cydnus