Ewaporatoria na śródtułowiu i zatułowiu mogą być od bardzo małych, przez niemal niedostrzegalne po całkiem zanikłe. Odnóża przedniej pary są grzebne; mają spłaszczone, rozszerzone ku szczytowi, uzbrojone w liczne i grube kolce golenie. Golenie tylne są z wierzchu lekko spłaszczone, pozbawione kolców i szczecinek, na spodzie zaś zaopatrzone w liczne kolce i szczecinki.
Genitalia samca cechują się obecnością jednego lub dwóch ząbków na wewnętrznej krawędzi każdej paramery i licznych włosków na jej wierzchołku.
Rozprzestrzenienie Przedstawiciele rodzaju zasiedlają wszystkie kontynenty Starego Świata oraz krainę australijską. W Polsce występuje tylko B. flavicornis.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1860 roku przez Franza Xavier Fiebera. Obejmuje 26 opisanych gatunków:
Przypisy
Kategoria:Ziemikowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1860 roku