mają spłaszczone, rozszerzone ku szczytowi, uzbrojone w liczne i grube kolce golenie.
Przedstawiciele rodzaju zasiedlają Stary Świat, Amerykę Północną oraz krainę australijską. W krainie palearktycznej stwierdzono 2 gatunki, z których w Polsce występuje tylko ziemik włochatobrzuchy.
Takson ten wprowadzony został w 1872 roku przez Philipa R. Uhlera. Obejmuje 16 opisanych gatunków:
Microporus bimaculatus Hesse, 1935 Microporus cruralis (Stål, 1856) Microporus gestroi (Signoret, 1881) Microporus laticeps (Signoret, 1882) Microporus lautipennis Stål, 1858 Microporus lepidus Stål, 1853 Microporus nigritus (Fabricius, 1794) – ziemik włochatobrzuchy Microporus nigropunctatus (Berg, 1878) Microporus obliquus Uhler, 1872 Microporus ovatulus (Dallas, 1851) Microporus pallidipennis (Reuter, 1882) Microporus shiromai Froeschner, 1977 Microporus striipennis Linnavuori, 1986 Microporus testudinatus Uhler, 1876 Microporus thoreyi (Signoret, 1882) Microporus vietnamicus Lis, 1994
Przypisy
Kategoria:Ziemikowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1872 roku