Objawy i symptomy Cierpiący na hipersomnie idiopatyczną doświadczają wielokrotnych napadów senności w ciągu dnia; występują one niezależnie od liczby przespanych wcześniej godzin. Sen zazwyczaj jest głęboki i ciężko się z niego wybudzić – głośne budziki czy nawet próby ze strony osób trzecich często bywają nieskuteczne. Pomimo większej niż zalecana ilości godzin, chory budzi się zmęczony często po chwili zapadając ponownie w sen. Występuje również tzw. bezwładność senna – w anglojęzycznej literaturze nazywana sleep drunkeness – czyli ciężka dezorientacja przypominająca mocne upojenie alkoholowe, potrafiąca utrzymać się do kilku godzin po wybudzeniu. Drzemki w ciągu dnia są długie (nawet do kilku godzin), równie mało regenerujące co nocny sen. W ich trakcie mogą występować halucynacje, intensywne koszmary czy też paraliż senny lub nadreaktywność ruchowa.
Pacjenci bardzo często przejawiają wspólne dla innych zaburzeń symptomy (co jest jedną z wielu przyczyn utrudnionej diagnozy), takie jak palpitacje (kołatanie serca), problemy trawienne, trudności z regulacją temperatury ciała, problemy poznawcze m.in. deficyty pamięci, uwagi i koncentracji. Równie częste jest pojawienie się u pacjentów lęków i depresji.