Andrzej Żor (ur. 16 września 1940 w Płońsku) – polski pisarz, historyk, urzędnik, dyplomata.

Życiorys Absolwent filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim.

Od 1963 asystent w Muzeum Historii Polskiego Ruchu Rewolucyjnego. Był wicedyrektorem w Ministerstwie Szkolnictwa Wyższego (1963–1978), dyrektorem Departamentu Współpracy z Zagranicą w Ministerstwie Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki (1978–1982), Dyrektorem Generalnym tamże (1982–1983). W 1983 w Urzędzie Rady Ministrów Dyrektor Generalny. Podsekretarz stanu w URM (1985–1988). Od 30 września 1989 do 31 lipca 1992 pełnił funkcję ambasadora PRL/RP w Malezji. Sekretarz Stanu w URM od 18 listopada 1993 do 31 maja 1994. Dyrektor w Banku Rozwoju Eksportu, prezes Fundacji BRE Banku oraz Fundacji BGŻ.

Autor powieści („Alma Mater”, „Maks albo zniknięcie Prospera”), opowiadań („Jedenaście dialogów z porcelanową filiżanką w tle”), biografii historycznych: Jana Blocha („Figle historii”), Aleksandra Wielopolskiego („Ropucha”) i Jana Kantego Steczkowskiego („Człowiek na wielu krzesłach”), książek z zakresu historii instytucji finansowych.

W 2013 uzyskał na Uniwersytecie Wrocławskim stopień doktora nauk humanistycznych w dyscyplinie historii, broniąc pracę Kronenberg.