Jerzy Kazimierz Koźlicki (ur. 24 kwietnia 1909 w Warszawie, zm. wiosną 1940 w CharkowieRyszard Wryk, Straty osobowe Polskiego Związku Sportowego w latach II wojny światowej 1939-1945, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań, 1991, s. 59, ) – polski lekkoatleta, sprinter, zawodnik AZS Warszawa i reprezentant Polski, podporucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Przyszedł na świat 24 kwietnia 1909 r. w Warszawie jako syn Jana i Marii z Zajączków. Ukończył Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Warszawie (1931) i Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty (1933). Przydzielony do 76 Pułku Piechoty. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 r. i 1277. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty.
Studiował na Uniwersytecie Warszawskim i w Wyższej Szkole Handlowej w Warszawie. Reprezentował klub AZS Warszawa, z ramienia którego został finalistą Akademickich Mistrzostw Świata 1937 w Paryżu. W latach 1933–1939 należał do czołówki polskich sprinterów. Siedmiokrotnie zdobywał tytuł mistrza Polski w biegach sztafetowych: w sztafecie 4 × 100 metrów w latach 1932–1934, w sztafecie 4 x 200 metrów w 1937, w sztafecie 4 × 400 metrów w latach 1937–1938 i w sztafecie szwedzkiej w 1937.