Od jesieni 1909 do przejścia na emeryturę w połowie 1927 należała do zespołu Warszawskich Teatrów Rządowych – początkowo w Teatrze Rozmaitości, następnie w Narodowym. W tym okresie grała gościnnie m.in. w Kijowie, Wilnie, Łodzi i Lwowie. W młodości występowała głównie w rolach lirycznych i młodych amantek. Stworzyła wiele wartościowych kreacji w polskich dramatach współczesnych, wzbudzając podziw m.in. w Stanisławie Wyspiańskim, który sportretował ją jako Krasawicę w Bolesławie Śmiałym, i w Tadeuszu Rittnerze. W ostatnich latach wcielała się głównie w role charakterystyczne.
W jej repertuarze znajdowały się role: Panny Młodej w Wesele Stanisława Wyspiańskiego Młodej w Klątwie Stanisława Wyspiańskiego Kory w Nocy listopadowej Stanisława Wyspiańskiego Hanki w Moralności pani Dulskiej Gabrieli Zapolskiej Stefki Maliczewskiej w Pannie Maliczewskiej Gabrieli Zapolskiej Marii w W małym domku Tadeusza Rittnera Hani w Głupim Jakubie Tadeusza Rittnera Juli w Wilkach w nocy Tadeusza Rittnera Obcej w Skarbie Leopolda Staffa Klary w Zemście Aleksandra Fredry Anieli w Ślubach panieńskich Aleksandra Fredry Zofii w Damach i huzarach Aleksandra Fredry Pauliny w Panu Benecie Aleksandra Fredry Wandy Malskiej w Dwóch bliznach Aleksandra Fredry Rusałki w Dzwonie zatopionym Gerharta Hauptmanna Katarzyny w Spadkobiercy Adama