Działał również w Studenckim Teatrze Pantomimy Gest.
Będąc jeszcze studentem, w roku 1968 rozpoczął współpracę z wrocławskim Ośrodkiem Telewizji Polskiej, początkowo pełniąc funkcję asystenta scenografa, od 1973 jako samodzielny scenograf. Pierwszą dekoracją do Teatru Telewizji była Wina (1974) w reż. Wandy Laskowskiej.
Na scenie zawodowego teatru dramatycznego zadebiutował w roku 1974 scenografią do przedstawienia Księżniczka na opak wywrócona w reż. E. Kołogórskiej w Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu.
W roku 1975 podjął współpracę z Michałem Jędrzejewskim, w tamtym okresie głównym scenografem TVP Wrocław. W latach 1975–1995 powstało ponad 30 wspólnych realizacji telewizyjnych i teatralnych. W Teatrze Telewizji były to m.in. przedstawienia w reżyserii Kazimierza Brauna (Stara kobieta wysiaduje, 1976), Wiesława Wodeckiego (nagrodzona Złotym Ekranem Sprawa, 1977, Kapitan z Koepenick, 1978, Śmierć Tarełkina, 1981) i Jacka Bunscha (Bobok, 1990). W roku 1978 pojawiły się wspólne scenografie teatralne do Kartoteki w reż. K. Brauna w Teatrze Sofia w stolicy Bułgarii oraz do Kiedy przychodzi anioł w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu, także w reż. K. Brauna.