Dziewięć lat później, w 1584, Ġann Pawl Buttigieg odnowił kościół, ufundował obraz tytularny namalowany na trzech drewnianych panelach, oraz zostawił dochód z pola Ta’ Kobbi na odprawianie mszy św. w święto patronalne, oraz na olej do wiecznej lampki. W 1680, podczas wizytacji duszpasterskiej, biskup Molina znalazł kościół w dobrym stanie; w dodatku przekazał doń datki z zapisów na msze św. ze zdekonsekrowanych przezeń czterech kościołów z pobliskich wiosek.

Podczas II wojny światowej w kościele znaleźli schronienie uciekinierzy z Valletty i Cottonery.

Przez lata kościół służył okolicznym wiernym, jednak jego stan z czasem się pogarszał. W 2004 rozpoczęto prace renowacyjne budynku i jego wyposażenia, w tym zabytkowych XVII-wiecznych organów, które „nadawały się jedynie do spalenia”. Organy te, typu ottavino, dziś są już bardzo rzadkie, jedynie kilka egzemplarzy zachowało się na Malcie i Sycylii. Ich renowacja obejmowała praktycznie wszystkie elementy, które przez lata zaniedbania kościoła uległy zniszczeniu lub zostały skradzione. Odbudowa instrumentu została zlecona przez Fondazzjoni Patrimonju Siġġiewi, wykonana zaś, i zakończona w 2015, przez Roberta Buhagiara.