Lew Robertowicz (Ruwimowicz) Gonor (ros. Лев Робертович (Рувимович) Гонор, ur. w Horodyszczu, zm. 13 listopada 1969 w Moskwie) – radziecki inżynier wojskowym i dyrektor fabryki zbrojeniowej w Stalingradzie.
Życiorys Urodził się w rodzinie żydowskiego zecera. Po rewolucji w 1917 jego ojciec pracował w wydawnictwach w Baku i Kijowie, a w 1923 przeniósł się do Piotrogrodu. W 1925 skończył 7-letnią szkołę w Leningradzie i rozpoczął naukę w leningradzkim technikum wojskowo-mechanicznym, wkrótce przekształconym w instytut, który w 1929 ukończył z dyplomem inżyniera mechanika ds. uzbrojenia artyleryjskiego. Pracował jako konstruktor w fabryce Bolszewik, od 1932 należał do WKP(b), w październiku 1933 został zastępcą szefa warsztatu ds. produkcji doświadczalnej, w 1934 został szefem warsztatu, a w lipcu 1937 głównym inżynierem fabryki. 17 grudnia 1938 wyznaczono go dyrektorem fabryki artyleryjskiej w Stalingradzie, gdzie produkowano m.in. działa wielkiego kalibru. Kierowany przez niego zakład pracował także podczas ulicznych walk w Stalingradzie w sierpniu 1942, jednak wskutek bombardowań i ostrzału został wówczas zniszczony. Gonor zdołał jednak ewakuować sprzęt i personel. W listopadzie 1942 został dyrektorem Uralskiej Fabryki Artyleryjskiej nr 9 im. Stalina znajdującej się w Swierdłowsku, gdzie produkowano m.in.