Carmen Baroja y Nessi (ur. 1883 w Pampelunie, zm. 4 czerwca 1950 w Madrycie) – hiszpańska pisarka i etnolożka pisząca pod pseudonimem Vera de Alzate. Jedna z inicjatorek Kobiecego Klubu Lyceum, założycielka teatru kameralnego El mirlo blanco (Biały kruk), prekursorka ruchu feministycznego w Hiszpanii. Należy do Pokolenia 98.

Biografia Była córką Carmen Nessi y Goñi i Serafína Baroja y Zornoza, oraz młodszą siostrą pisarza Pío Baroja i malarza Ricardo Baroja. W dzieciństwie często zmieniała miejsce zamieszkania ze względu na pracę ojca - inżyniera górnictwa, by ostatecznie osiedlić się z rodziną w Madrycie. Zajmowała się złotnictwem, etnografią i badaniem folkloru poruszając tę tematykę w artykułach, katalogach i książkach. W 1906 roku wyjechała do Paryża w celu nauki średniowiecznych technik emalierskich i złotniczych w Muzeum w Cluny. Po powrocie brała udział w Krajowych Wystawach Sztuk Pięknych zdobywając odznaczenia w dziedzinie sztuk dekoracyjnych.

W roku 1913 wyszła za mąż za wydawcę Rafaela Caro Raggio. Z czworga jej dzieci wieku dorosłego dożyło dwóch synów: etnolog Julio Caro Baroja i reżyser Pío Caro Baroja.