Smith zgłosił do LMS, że gubernator powiedział mu, że „plantatorzy nie pozwolą, by ich niewolnicy zostali nauczeni czytania, pod groźbą wygnania z kolonii”.
Co więcej, brytyjski parlament poparł naukę religii dla niewolników, dlatego właściciele plantacji byli zobowiązani do zezwolenia niewolnikom na uczestnictwo w niej, pomimo ich sprzeciwu. Koloniści, którzy w niej nie uczestniczyli, byli postrzegani przez Smitha jako zakłócający lub rozpraszający. Niektórzy nadzorcy brali udział w tych naukach tylko po to, by nie dopuścić do obecności w nich ich własnych niewolników. Jednym z argumentów właścicieli plantacji było to, że niewolnicy mieszkali zbyt daleko, by chodzić na nabożeństwa. Kiedy Smith poprosił o ziemię, aby mógł na niej wznieść kaplicę Johna Reeda, właściciela „Dochfoura”, pomysł został zawetowany przez gubernatora Murraya, rzekomo z powodu skarg, które otrzymał na temat Smitha. Koloniści zignorowali nawet nakaz przekazywania niewolnikom że powinni uczęszczać na nabożeństwa, powodując gwałtowny spadek produktywności w sektorze usług.
Mniej więcej w tym samym czasie Smith napisał list do George’a Burdera, sekretarza LMS, ubolewając nad warunkami pracy niewolników.