W marcu 1978 represjonowany za pozwolenie członkom Komitetu Obrony Robotników, m.in. Piotrowi Starzyńskiemu, na zbieranie jesienią 1977 podpisów na terenie ZETO Wrocław pod apelem Amnesty International w sprawie więźniów politycznych. Po wielomiesięcznych przesłuchaniach pracowników Trybulski został zwolniony za „zaniedbanie bezpieczeństwa politycznego w zakładzie”. Zakładowa komórka partii oprotestowała zwolnienie, co doprowadziło do rozwiązania komórki.
Był przewodniczącym komisji rejestracyjnej komitetu założycielskiego Polskiego Towarzystwa Informatycznego, ale zmarł na miesiąc przed rejestracją Towarzystwa. Dla upamiętnienia Trybulskiego PTI na pierwszym walnym zjeździe ustanowiło ogólnopolski konkurs jego imienia na najlepsze wdrożone prace z dziedziny zastosowań informatyki w gospodarce. W konkursie przyznawano medal z wizerunkiem Trybulskiego. Jego pierwszą kopię otrzymała żona, Maria. Według prof. Zygmunta Mazura osiągnięcia Trybulskiego „zapewniają mu trwałe miejsce w historii polskiej informatyki”.
Według współpracowników kładł duży nacisk na dydaktykę i szkolenie kadr. Przez studentów (wykładał m.in.