Spędzając w „prowincjonalnym mieście” czas na odwiedzinach, wydawanych przyjęciach, grze w karty i romansowych zabiegach, Adaś prowadzi czcze życie zamożnego utracjusza, przeświadczonego o własnej naturalnej wyższości, pogardzającego miejscowym zwyczajem, ubiorem i pożywieniem, kpiącego z „polakierii” oraz parafiańszczyzny rodaków – i często wyznającego, że „nie wie, co począć z sobą”, gdyż „chory jest na chroniczne nudy”. thumb|240px|Panicz na przejażdżce dorożką (mal. Aleksander Orłowski) W tym próżniaczym życiu istotnym punktem odniesienia jest pozostawiona w rodowej Wilczej Górze „mama” (chére maman), która w końcu przybywa do Lwowa, by wspomóc jedynaka w jego matrymonialnych staraniach – głównie w trosce o dalszy los zagrożonych licytacją dóbr rodowych. Ostatecznie syn jej przegrywa konkury do trzech majętnych kobiet, które wydają mu się niemal pewną zdobyczą i z zaskoczeniem zmuszony jest ustąpić mniej wartościowym od niego (według osobistego mniemania) konkurentom.