Konferencja Przełożonych Żeńskich Klasztorów Kontemplacyjnych w Polsce – instytucja Kościoła katolickiego w Polsce zrzeszająca ponad osiemdziesiąt przełożonych żeńskich klasztorów kontemplacyjnych, ze stałą siedzibą w Warszawie, przy Skwerze Kardynała Stefana Wyszyńskiego 6. Jej celem, określonym w statucie, jest „ułatwianie współpracy między Klasztorami klauzurowymi w pełniejszym realizowaniu ideału autentycznego życia kontemplacyjnego”.
Historia i działalność W 1956 roku z inicjatywy Prymasa Stefana Wyszyńskiego powstała Konferencja Wyższych Przełożonych Żeńskich Klasztorów Kontemplacyjnych. W obliczu przemian ustrojowych w Polsce w 1989 roku i nowej sytuacji prawnej związków wyznaniowych, rozpoczęto starania o erygowanie niezależnej Konferencji Przełożonych Klasztorów Kontemplacyjnych. Główną realizatorką tej inicjatywy była długoletnia przewodnicząca Sekcji klauzurowej – Maria Niklewicz, oraz Irena Popiel.