W XVIII w. właścicielami Siehniewicz byli książęta Szujscy. Maria z Chaleckch, wdowa po Adamie Szujskim, została trzecią żoną Józefa Prozora i wniosła mu w posagu tutejsze dobra. Z kolei pasierbica Józefa, Ludwika Konstancja Szujska (córka Marii i Adama), poślubiła Karola Prozora (syna Józefa) i wniosła swojemu mężowi Siehniewicze (1783).
W XIX w. wieś i majątek ziemski Siehniewicze znajdowały się w powiecie prużańskim guberni grodzieńskiej, w gminie Rewiatycze. Właścicielami dóbr została w 1843 r. rodzina Neuhoff-Ley, m.in. marszałek powiatu prużańskiego Romuald Neuhoff von der Ley (1808–1883).
W okresie międzywojennym miejscowość należała początkowo do gminy Rewiatycze w powiecie prużańskim województwa poleskiego II Rzeczypospolitej. Występowała wówczas także pod nazwą Siechniewicze.
Według spisu powszechnego z 1921 r. Siehniewicze to wieś i folwark. W folwarku były 2 domy, w których mieszkało 26 osób: 11 mężczyzn i 15 kobiet. Wyznania rzymskokatolickiego było 19 osób, prawosławnych – 3, a 4 wyznawały judaizm. Podziały wyznaniowe nakładały się tutaj na podziały na narodowościowe: 19 Polaków, 4 Żydzi, 3 Białorusinów. Wieś Siehniewicze liczyła 468 mieszkańców (218 mężczyzn, 250 kobiet) mieszkających w 92 domach mieszkalnych i w 6 dodatkowych budynkach.