W 1903 roku Victor Huel zbudował tympanon nad portalem głównym, a w 1927 roku Auguste Vallin – tympanony nad portalami bocznymi.
W latach 1979–80 w następstwie zaleceń Soboru Watykańskiego II przebudowano prezbiterium.
W 1991 roku miasto Nancy gruntownie odrestaurowało kościół z zewnątrz, a w jego wnętrzu zainstalowało oświetlenie.
Architektura Kościół został zbudowany w stylu neogotyckim, z prezbiterium skierowanym na zachód. Nawy boczne są dwa metry niższe od nawy głównej. Projektując wieże architekt inspirował się wieżami gotyckiego kościoła Saint-Martin w Pont-à-Mousson, natomiast pozostała część fasady jest jego autorstwa.
Wnętrze Po obu stronach prezbiterium widoczne są wnęki po rozpoczętym, ale nie zrealizowanym obejściu.
Ołtarz główny oraz ołtarz z transeptu, poświęcony Najświętszemu Sercu i Maryi Królowej Niebios (Sacré-Cœur et à Marie Reine des Cieux) zostały zbudowane z marmuru. Ołtarze kaplic bocznych, zbudowane przez Noëla i Perrona z kamienia i mozaiki, poświęcone zostały: św. Wincentemu a Paulo, św. Alfonsowi Liguori, św. Józefowi i św. Piotrowi Fourier. Zdobią je płaskorzeźby przedstawiające sceny z życia tych świętych. W oknach kościoła znajdują się witraże, zrealizowane przez różnych artystów. Te nad ołtarzami bocznymi: przedstawiają sceny z życia świętych, którym poświęcone są ołtarze.