Srebrakowski, Wileńscy „Włóczędzy”, Wrocław 1997, s. 38–42..
Po powrocie do Wilna, w 1928 został kierownikiem Centralnego Biura Statystycznego przy Magistracie miasta Wilna. Pracując tam był inicjatorem i redaktorem wydawnictwa „Rocznik Statystyczny Wilna”, które publikował w latach 1930–1939. Od roku 1930 prowadził wykłady zlecone ze statystyki i skarbowości na USB oraz w Instytucie Nauk Handlowych i Ekonomicznych w Wilnie. Działalność dydaktyczną prowadził do 1939 rokuCz. Domański, A. Jędrzejczak, Rozwój statystyki łódzkiej, Łódź 2015, s. 121.. W roku 1934 (11 października) został wiceprezydentem WilnaJacek Wałdoch, Postulaty ugrupowań politycznych podczas wyborów do Rady Miejskiej miasta Wilna w latach 1919–1939, [w:] Tendencje rozwojowe myśli politycznej i prawnej, pod red. M. Maciejewskiego, M. Marszała, M. Sadowskiego, Wrocław 2014, s. 487. i pozostawał na tym stanowisku, jako wiceburmistrz, także po zajęciu Wilna przez Litwinów w 1939 roku. Stanowisko stracił dopiero na początku stycznia 1940 rokuZ. Ponarski, Draugas. Szkice do biografii Franciszka Ancewicza, Toronto 2004, s.