Z dna w kierunku SW ciasna szczelina z 1,5-metrowym progiem, po dwóch metrach doprowadzająca do 3-metrowego korytarzyka z 2,3 m studnią.
4,4 m powyżej otworu dolnego na pionowym pęknięciu skały znajduje się otwór górny o wysokości 1 m i szerokości 0,5 m. Stromo opada z niego 4,5-metrowej długości korytarzyk o dnie zaklinowanym skalnymi blokami. Pomiędzy nimi jest ciasna szczelina łącząca górne piętro z dolnym. Jest na niej niezwykle trudny do pokonania zacisk.
Jest to jaskinia szczelinowa powstała w wapieniach skalistych późnej jury. Jej namulisko składa się z wapiennego gruzu i piasku, próchnicy i liści. Na ścianach występują drobnokrystaliczne kalcytowe polewy, wełniste nacieki, grzybki naciekowe oraz drobne stalaktyty. Jaskinia jest wilgotna i ma własny mikroklimat; temperatura na jej dnie wynosi 8 °C przy 28 °C na powierzchni. Oświetlone rozproszonym światłem słonecznym są tylko okolice otworów. Porastają je mchy i porosty, w głębi jaskinia jest ciemna. Ze zwierząt obserwowano motyle, muchówki i wpadłe do studni żaby.