Wyprawa do północnej Grenlandii (1891–1892) Wyprawa Peary’ego wyruszyła z Nowego Jorku na statku „Kite” 6 czerwca 1891 roku. W ekspedycji obok Astrupa brali udział: lekarz i etnograf Frederick Albert Cook (1865–1940), ornitolog i myśliwy Langdon Gibson i meteorolog John M. Verhoeff. Peary zabrał również swoją żonę, która miała pełnić funkcję kucharza i służącej. Wyprawa urządziła bazę do przezimowania przy MacCormick Fjord w Cieśninie Smitha. Peary jeszcze na statku złamał nogę i musiał zostać w bazie. Astrup, Cook, Gibson i Verhoeff popłynęli łodzią na wyspy Kiatak i Appasuak, by polować i nawiązać kontakty z Inuitami. W maju 1892 roku Peary, Cook, Gibson i Astrup rozpoczęli badanie najbardziej na północ wysuniętej części Grenlandii, używając psich zaprzęgów, nart i rakiet śnieżnych. Po przebyciu ok. 240 km Cook i Gibson zawrócili, a Peary i Astrup kontynuowali wyprawę dalej z 13 psami. W lipcu w trudnych warunkach (m.in. doskwierał im brak żywności) dotarli do Independence Fjord na wschodnim wybrzeżu. Peary przekonany był, że dotarli do północnego krańca, co przemawiało za tym, że Grenlandia jest wyspą. Po ponad trzech miesiącach podróży i ponad 2000 km powrócili do bazy.