Osłabiony Astrup nie dołączył do Peary’ego, zamiast tego wraz z innuickim przyjacielem Kolotengvą przebył 1300 km psim zaprzęgiem wzdłuż północnego wybrzeża Zatoki Melville’a i sporządził mapę regionu.
Po powrocie, w uznaniu zasług w badaniach Grenlandii Astrup otrzymał od Królewskiego Towarzystwa Geograficznego Murchison Grant.
Śmierć Planował udział w kolejnych wyprawach polarnych, lecz zaczęło zawodzić go zdrowie. Tor Bomann-Larsen w biografii Roalda Amundsena przytacza relacje Amundsena o informacji od Cooka, że Astrup cierpiał na syfilis.
W Boże Narodzenie 1895 roku Astrup pojechał do Hjerkinn, gdzie samotnie wybrał się w góry i nigdy nie wrócił. Jego ciało odnaleziono miesiąc później, a okoliczności jego śmierci pozostają niejasne – mógł być to nieszczęśliwy wypadek z bronią lub samobójstwo. Uważa się, że zmarł 27 grudnia 1895 roku.
Publikacje 1895: Blandt Nordpolens naboer
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie urodzeni w Oslo Kategoria:Norwescy podróżnicy i odkrywcy Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Olafa Kategoria:Podróżnicy i odkrywcy XIX wieku Kategoria:Urodzeni w 1871 Kategoria:Zmarli w 1895 Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019