Okręt wyposażony był w cztery dziobowe wyrzutnie torped kalibru 450 mm z łącznym zapasem sześciu torped. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiło pokładowe działo przeciwlotnicze Bofors kal. 76 mm L/28.
Załoga okrętu składała się z 23 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba Po ukończeniu, 1 lutego 1923 roku KNM B-1 został przyjęty do służby w marynarce wojennej. Okręt wraz z bliźniaczymi jednostkami B-2, B-3, B-4, B-5 i B-6 operował na Morzu Północnym. W chwili rozpoczęcia II wojny światowej okręt był już przestarzały. 17 października 1939 roku dowództwo B-1 objął kpt. mar. Christian Fredrik Thestrup Melsom. W momencie ataku Niemiec na Norwegię w kwietniu 1940 roku okręt należał do 3. dywizjonu okrętów podwodnych i stacjonował w porcie koło Narwiku. W drugiej połowie maja B-1 wraz z B-3 i brytyjskim okrętem podwodnym operował w okolicach Harstad, a następnie nieopodal Tromsø. 7 czerwca okręt opuścił Tromsø w konwoju, w skład którego wchodziły: brytyjski krążownik ciężki (z królem Haakonem VII wraz z rodziną na pokładzie), norweskie okręty patrolowe i oraz sześć uzbrojonych statków, osłanianych przez niszczyciele i HMS „Kelvin” oraz dwa trawlery.