Nakład Podstawę prawną emisji nowych monet o nominale 50 h stanowiło zarządzenie Ministra Finansów z 4 września 1978 r. W jego treści zawarto zarówno wzór nowej monety, jak i jej parametry fizyczne. Przewidziano, że będzie bita z krążków o masie 3,2 g (±2%) wykonanych z miedzioniklu (miedź 80%, nikiel 20%). Wskazano również, że rant 50-halerzówek ma być ząbkowany, a średnica gotowych monet ma mierzyć 20,8 mm. Ich grubość wyniosła w przybliżeniu 1,4 mm.
Bite w mennicy w Kremnicy monety wyemitowano po raz pierwszy 2 października 1978 r., zastępując z czasem monety wzoru z 1963 wycofane z końcem 1979 roku. Pierwsze, liczące od pięciu do dziesięciu sztuk próbne serie materiałowe zostały wytworzone jeszcze przed wydaniem stosownych przepisów, w roku 1977. Testowano wówczas m.in. stopy mosiężne (CuZn9, CuZn10, CuZn20) czy miedzioniklowe (CuNi25). Masowa produkcja ruszyła rok później i trwała regularnie do roku 1990. Łącznie wyprodukowano niemalże 215 mln sztuk. W latach 1980 i 1981 wybito jedynie niewielkie nakłady przeznaczone na cele kolekcjonerskie i sprzedawane w specjalnych zestawach.