W macierzystym pułku pełnił służbę na stanowisku oficera ewidencyjnego. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 3. lokatą w korpusie oficerów administracyjnych, dział kancelaryjny. 12 lutego 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski awansował go z dniem 1 stycznia 1923 roku na porucznika ze starszeństwem z dniem 1 lutego 1921 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów administracyjnych, dział kancelaryjny. W lutym 1925 roku został przydzielony z 1 pp Leg. w Wilnie do Powiatowej Komendy Uzupełnień Kielce na stanowisko oficera ewidencyjnego na powiat kielecki. W lutym 1926 roku, w związku z likwidacją stanowiska OE Kielce, został przydzielony do PKU Pińczów na stanowisko referenta. Z dniem 1 września 1927 roku został przydzielony do składu osobowego szefa Sztabu Generalnego (od 22 grudnia 1928 roku – Sztab Główny) na stanowisko kierownika kancelarii.
24 czerwca 1932 roku w swoim mieszkaniu, w gmachu Sztabu Głównego, śmiertelnie postrzelił się z rewolweru. Zmarł tego samego dnia w Szpitalu św. Rocha.. Trzy dni później został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.. W ostatnim roku życia cierpiał na depresję, pogłębioną śmiercią ojca (w marcu) i brata (w kwietniu).