Miejscowość była w posiadaniu velehradskiego klasztora do 1437, odtąd w granicach biskupiego państwa hukwaldzkiego aż do nowoczesnej reformy administracyjne w dobie Wiosny Ludów w 1848 roku. Z pierwotnej wsi Theodorici villa (Dětřichovice) rozwinęły się aż 3 miejscowości: Větřkovice (na prawym brzegu Lubiny), Drnholec (na lewym brzegu Lubiny, pierwsza wzmianka w 1347) i Mniší (kilka kilometrów na południowy wschód, na prawym brzegu Lubiny).

W 1789 po raz pierwszy wzmiankowano niewielką osadę Sýkorec nad potokiem Sýkoreček. Pod koniec XIX wieku wybudowano tu drewnianą kapliczę z krzyżem i dzwonnicą. W 1835 Větřkovice liczyły 402 mieszkańców, Drnholec 219 a Sýkorec 110.

Według austriackiego spisu ludności z 1900 r. Drholec z osadą Sykorec liczył 566 mieszkańców (444 w Drholcu, 122 w Sykorcu) zamieszkałych w 78 domach, na obszarze 337 hektarów, natomiast Větřkovice liczyły 484 mieszkańców w 68 domach na obszarze 445 hektarów. Wszyscy mieszkańcy byli katolikami, w większości czeskojęzycznymi (zobacz gwary laskie; jedynie 18 osób w Drholcu posługiwało się językiem niemieckim).

W 1952 włączono ostatecznie osadę Sýkorec do Drnholca. Větřkovice i Drnholec nad Lubinou zostały połączone administracyjnie jako Lubina 1 stycznia 1959 roku. Lubina została włączona do Kopřivnicy w 1979 rokuHistorie obce.

Przypisy

Linki zewnętrzne lubina.cz - nieoficjalna strona miejscowości

Kategoria:Kopřivnice