Tell Saadija (Tell Saadiya, Tell es-Saadiya) – stanowisko archeologiczne położone w Iraku, w rejonie rzeki Dijala, na terenie starożytnej Mezopotamii.
Badania archeologiczne Badania na stanowisku miały miejsce w latach 1979–1980. Przeprowadzono je w ramach międzynarodowej akcji ratowania zabytków kultury w rejonie Dżebel Hamrin w związku z budową tamy na rzece Dijala (program HamrinStefan K. Kozłowski i inni, Irak, Zsolt Kiss (red.) [w:] 50 lat polskich wykopalisk w Egipcie i na Bliskim Wschodzie, Warszawa: PCMA 1986., Hamrin Dam Salvage Project), zorganizowanej przez Iracki Departament Starożytności. Prace archeologiczne na Tell Saadija powierzone zostały Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego, kierowali nimi Stefan K. Kozłowski oraz Piotr Bieliński. Niewielki tell mierzył około 80 metrów średnicy, w momencie rozpoczęcia badań, jego krawędzie od północy i zachodu były już zniszczone przez prace ziemne związane z budową tamy. Znaczną część powierzchni stanowiska zajmował nowożytny cmentarz, którego groby zakłócały stratygrafię. Odkryto tu osadę kultury Ubaid (V tysiąclecie p.n.e.) z wieloizbowymi domami wykonanymi z suszonej na słońcu cegły mułowej, a także piece garncarskie.