Cudowronka wielka (Paradisaea apoda) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny cudowronek (Paradisaeidae). Spreparowane okazy tego gatunku były jednymi z pierwszych przedstawicieli ptaków rajskich, które przywieziono do Europy. Występuje na Wyspach Aru i w południowej Nowej Gwinei, głównie w jej zachodniej części. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Taksonomia Gatunek zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał Karol Linneusz w 1758 roku w 10. wydaniu Systema Naturae. Błędnie wskazał miejsce pozyskania holotypu jako Indie – w rzeczywistości opisywany okaz pochodził z Wysp Aru. Autor nadał nowemu gatunkowi nazwę Paradisaea apoda, którą podtrzymuje (2025) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny. Uznaje on cudowronkę wielką za gatunek monotypowy. Populację z Nowej Gwinei wyodrębniano dawniej jako P. a. novaeguineae (D'Albertis & Salvadori, 1879), jednak jej przedstawiciele nie różnią się wystarczająco od tych z Wysp Aru. Po raz pierwszy brak zasadności wydzielania w obrębie cudowronki wielkiej dwóch podgatunków zasugerował Cracraft w 1992.