A sequence of inland desert settlement in the Oman peninsula: 2008-2009 excavations at Saruq el-Hadid, Dubai UAE, Arabian Archaeology and Epigraphy 23. Natomiast w epoce żelaza miejsce to funkcjonowało jako ośrodek metalurgiczno-handlowy, wytop miedzi odbywał się tu na masową skalę. Szczyt tej działalności przypada na II okres epoki żelaza (1100–600 p.n.e.). Tysiące zabytków znajdowano na obszarze przekraczającym 1 km², przede wszystkim obiekty wykonane z miedzi i jej stopów, złota i żelaza, a także ceramiczne i kamienne naczynia, paciorki z kamieni półszlachetnych, jak również ogromną ilość żużlu i innych odpadów poprodukcyjnych. Niektóre spośród naczyń ceramicznych czy obiektów miedzianych dekorowane było wizerunkami węży. Prawdopodobnie działalności metalurgicznej towarzyszyły we wczesnych okresach epoki żelaza praktyki rytualne, w których centralną rolę odgrywały przedstawienia węża, często znajdowane w okolicach palenisk.
Przypisy