W czasie kampanii wrześniowej 1939 pełnił służbę w szpitalu wojskowym w Przemyślu, a podczas okupacji niemieckiej był lekarzem wolno praktykującym w Rzeszowie. Po wojnie organizował opiekę lekarsko-higieniczną na Rzeszowszczyźnie. W latach 1946–1957 pracował na stanowisku wizytatora szkolnej służby zdrowia Kuratorium Okręgu Szkolnego w Rzeszowie. Organizował w szkołach opiekę lekarsko-chirurgiczną, a także kursy dla nauczycieli, którzy obok pracy zawodowej mieli pełnić obowiązki higienistów. Miało to duże znaczenie przy braku pielęgniarek, które w tym czasie sprawowały opiekę medyczną w okolicznych wsiach. W okresie 1951–1953 pełnił dodatkowo obowiązki lekarza w Zespole Szkół Ekonomicznych. Od 1953 do emerytury pracował w Centralnej Wojewódzkiej Poradni Ochrony Macierzyństwa i Zdrowia Dziecka w Rzeszowie. Działalność zawodową zakończył w roku 1958.
Za wybitne zasługi odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Śląskim Krzyżem Powstańczym.
Zmarł śmiercią tragiczną w wieku 85 lat w wyniku wypadku ulicznego (potrącony przez samochód). Pochowany został w grobowcu swojego teścia Romana Krogulskiego na rzeszowskim cmentarzu Pobitno (sektor XI rząd 1 grób 3). W kościele garnizonowym w Rzeszowie przy ul.