Więzień łagrów i działacz emigracyjny w czasie II wojny światowej Podczas wybuchu II wojny światowej znajdował się na Wołyniu. Został aresztowany we Lwowie przez władze radzieckie podczas próby ucieczki do Francji. Oskarżono go próbę nielegalnego przekroczenia granicy. W latach 1940–1942 był przetrzymywany w łagrach, m.in. w Republice Komi. Najpierw przetrzymywano go w areszcie w Skole, następnie w więzieniach w Stryju, Łubniach, Połtawie i Charkowie. W 1989 roku opublikował swoje wspomnienia z pobytu w sowieckim areszcie pt. W Komi i gdzie indziej. Wspomnienia z pobytu w ZSRR (1939-1942).
Po wyjściu z więzienia, Kochanowicz powrócił do Warszawy. Następnie zdecydował się na wyjazd do Wielkiej Brytanii przez Węgry i Francję. Według niektórych źródeł miał także przebywać na Bliskim Wschodzie. W Anglii początkowo szkolił się na skoczka z zamiarem przedostania się do okupowanej Polski. W latach 1943–1944 był łącznikiem Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Rządu RP na uchodźstwie. Poznał wówczas m.in. Jana Karskiego, o którym wypowie się później, że był dla niego bohaterem. Pracował także w radiostacji Świt, nadającej audycję dla odbiorców w kraju i za granicą. Kochanowicz wspominał, że Radiostacja Świt często polemizowała z Radiostacją im. T. Kościuszki, w której pracował m.in. Jerzy Putrament. Świt opierał się m.in.