Od 1946 Zaremscy prowadzili własną pracownię metaloplastyczną (złotniczą). Projektowali biżuterię dla Biura Nadzoru Estetyki Produkcji, Instytutu Wzornictwa Przemysłowego, Cepelii. Współpracowali z Desą oraz Związkiem Polskich Artystów Plastyków. W drugiej połowie lat 60. uczyli na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie w okresie 1968–1970 Jadwiga prowadziła zajęcia z metaloplastyki.
Pierwsza indywidualna wystawa twórczości Zaremskich miała miejsce w 1962 w Zachęcie i wzbudziła kontrowersje w warszawskim środowisku artystycznym co do uznania biżuterii artystycznej za gałąź sztuki. Jednocześnie artyści cieszyli się coraz większym uznaniem w kraju i za granicą.
W 1980 Jadwiga wraz z mężem i synami przystąpiła do grupy Muzeum, skupiającej twórców biżuterii artystycznej związanych z Muzeum Sztuki Złotniczej w Kazimierzu Dolnym. Po śmierci Jerzego w 1986 zakończyła działalność artystyczną.