Około 1956 roku Bouabré stworzył sylabariusz języka bété. Liczy on 401 znaków, wliczając znaki przestankowe, i zapisywany jest z lewej do prawej. Inspiracją dla tego systemu zapisu, którego najmniejszą jednostką są sylaby, były specjalne kamyki używane w dziecięcych grach i przy wróżeniu, które Bouabré zinterpretował jako rodzaj zapisu. Artysta uważał, że dzięki pismu odzwierciedlającemu lokalny język, rdzennym mieszkańcom będzie łatwiej uczyć się i zdobywać wiedzę.
W późniejszych cyklach prac Bouabré połączył proste rysunki z francuskimi opisami i systemem pisma bété. Rysował kredkami i ołówkiem na papierze. Prace są często prostokątne, o małych wymiarach, z figuratywnym, uproszczonym rysunkiem na środku otoczonym swoistą ramą z tekstu, czym przypominają afrykańskie ideogramy. Bouabré wierzył, że dzięki zwykłej, znajomej technice wykonania i posługiwaniu się czytelnym językiem wizualnym symboli, jego prace będą zrozumiałe dla szerokiego grona odbiorców.