thumb|W wyniku procesu neofunkcjonalizacji po duplikacji jeden gen zachowuje pierwotną funkcję, a drugi ulega mutacjom, w wyniku których zaczyna pełnić nową funkcję thumb|Wedle części badaczy na skutek neofunkcjonalizacji powstało białko kationowe eozynofilów thumb|Neurotoksyna eozynofilów, z której powstało ECP

Neofunkcjonalizacja – jeden z dwóch mechanizmów nabywania nowych funkcji przez geny po duplikacji polegający na tym, że jeden z genów zachowuje swoją oryginalną funkcję, a drugi w wyniku mutacji zaczyna pełnić nową funkcję.

Duplikacja to mechanizm powodujący pojawienie się w genomie dodatkowej kopii już istniejącego genu. W efekcie w haploidalnym genomie istnieje więcej niż pojedyncza kopia danego genu. Takie geny paralogiczne na początku pełnią tę samą funkcję. Może się jednak zdarzyć, że w jednym (i tylko w jednym z nich) zajdą mutacje, które umożliwią mu pełnienie innej funkcji. W tym samym czasie druga kopia genu będzie zachowywała ancestralną (pierwotną) formę, zapewniając wykonywanie funkcji wcześniej już pełnionej przez gen. W stosunku do tej kopii działał będzie dobór oczyszczający przeciwdziałający zmutowanym formom genu, natomiast dzięki zapewnieniu przez tę kopię pierwotnej funkcjonalności druga kopia może ewoluować i nabywać nowe funkcje.