thumb|Białko kationowe eozynofilów thumb|Neurotoksyna eozynofilów, bliski krewny ECP Białko kationowe eozynofilów (ECP – z ang. – Eosinophil cationic protein), rybonukleaza 3 – białko z grupy rybonukleaz występujące w ziarnistościach eozynofilów.
Histologia Białko to współtworzy krystaliczne ziarna eozynofilów wraz z: głównym białkiem zasadowym (MBP), peroksydazą eozynofilową (EPO) i neurotoksyną eozynofilową (EDN). Zostało wyodrębnione i oczyszczone przez Petersona i współpracowników w 1988 roku. Przeprowadzili następnie elektroforezę w żelu SDS-poliakrymidowym. Określili oni, że obejmuje ono pojedynczy łańcuch aminokwasowy i jest wysoce kationowe. Elektroforeza wykryła 3 różne formy różniące się masą cząsteczkową 18,5, 20 i 22 kDa.
Budowa ECP posiada 3 miejsca potencjalnej glikozylacji, gdzie oligosacharydy przyłączają się do reszty asparaginowej, występują też 3 naturalne formy glikozylowanego białka. Odpowiadają im wspomniane powyżej masy cząsteczkowe 18, 20 i 22 kDa. Rosenberg i Tiffany w 1994 roku za pomocą specyficznych dla białka zaktywowanych przeciwciał monoklonalnych EG2 wykrywali tylko najlżejszą z tych form bądź formę nieglikozylową. Wnioskowali wobec tego, że glikozylacja maskuje wykrywany przez przeciwciało epitop.