Podczas I wojny światowej wielu lekarzy zostało wysłanych, przez wojsko, do pracy za granicą. Louisa Aldrich-Blake kontynuowała pracę w szpitalu zyskując coraz więcej obowiązków i odpowiedzialności i awansując na stanowisko specjalistki chirurgii. Pomiędzy 1914 a 1916 Louisa Aldrich-Blake spędziła wiele dni, wolnych od pracy, pomagając w szpitalach wojskowych, głównie we Francji. Współpracowała tam z dr. Frances Ivensem z Anglo-Frech Red Cross Hospital. Pomagała także jako wizytujący chirurg w Women’s Army Auxiliary Corps Hospital. Aldrich-Blake zyskała, od swoich pacjentów, przydomek "Madame la Générale". Pomagała ona także organizować grupy wolontariuszek, nawiązując kontakty z innymi kobietami z branży. Skontaktowała się ona z każda zarejestrowaną lekarką zapraszając je do pracy jako wolontariuszki w . Do pomocy zgłosiło się 48 lekarek, z których wiele zostało wysłanych na Maltę.
Aldrich-Blake była pierwszą lekarką w historii, która przeprowadziła operacje raka odbytu i raka szyjki macicy. Zarządzała ona brytyjskimi chirurgami przeprowadzającymi operacje Wertheima u pacjentek cierpiących na raka szyjki macicy.