Jerzy Antoni Seidler (ur. 6 września 1927 we Lwowie, zm. 12 października 2017 w Salzburgu) – polski profesor nauk technicznych, inżynier. Specjalizował się w zagadnieniach z zakresu automatyki, telekomunikacji, elektroniki i informatyki.
Życiorys Urodził się w rodzinie Henryka (1898–1956), doktora nauk prawnych, adwokata, żołnierza AK, nauczyciela, i Janiny z domu Haczewskiej (1904–1980), nauczycielki języka polskiego.
W 1942 absolwent tajnego nauczania w gimnazjum w Piotrkowie i w 1944 Prywatnego Liceum typu matematyczno-fizycznego Stowarzyszenia Oświatowego Nauczycieli Byłych Szkół im. Ludwika Lorentza w Warszawie. Podczas powstania warszawskiego, we wrześniu 1944, wywieziony do obozu przejściowego w Pruszkowie, z którego zbiegł w grudniu tego roku.
Po wojnie do 1948 studiował matematykę na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym na Uniwersytecie Poznańskim, uzyskując tytuł magistra filozofii w zakresie matematyki. W latach 1948–1950 był członkiem Bratniej Pomocy Studentów PG, 1950–1952 działał w Zrzeszeniu Studentów Polskich. W 1952 ukończył studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Gdańskiej jako magister inżynier elektryk (specjalność radiotechnika).