do najbardziej licznych z nich należy wyrażanie dezaprobaty, stwierdzenia faktu, wzmocnienia wypowiedzi, okazania zdziwienia lub niezadowolenia.
Język polski
Istnieją trzy główne źródła pochodzenia polskich wulgaryzmów: funkcje fizjologiczne człowieka objęte tabu obyczajowym (np. wydalanie, trawienie), jego anatomia oraz erotyka.
Językoznawca Jerzy Bralczyk wyliczył, że podstawowych wulgaryzmów w języku polskim jest tylko pięć. Są to: chuj, pizda, jebać, pierdolić i kurwa. Reszta to kombinacje tych pięciu, wyrazy pochodne i związki frazeologiczne. Nowe wulgaryzmy pojawiają się, gdy zostaną utworzone nowe konfiguracje wyrazów bądź też zmieni się ich kontekst semantyczny.
Historia
Przekleństwa i formy obraźliwe występują w języku od początku cywilizacji. Często wywodzą się one ze słów tabu – magicznej formuły, która była dopuszczalna jedynie w określonych przypadkach; użycie jej w innym kontekście było złamaniem norm etycznych. Wierzono, że używanie przekleństw może ściągnąć karę boską lub sprowadzić nieszczęście.