Jan Hryniewicz (ur. 22 stycznia 1902 w Limontowszczyźnie, pow. Wilno, zm. 26 lipca 1989 w Dęblinie) – oficer Wojska Polskiego, podpułkownik pilot obserwator.
Życiorys Syn Leopolda i Emilii. Uzyskał maturę w Państwowym Gimnazjum im. Joachima Lelewela w Wilnie. W 1925 roku rozpoczął naukę w Oficerskiej Szkole Lotnictwa w Grudziądzu, którą ukończył w 1927 roku jako obserwator z 42. lokatą (I promocja).
W stopniu sierżanta podchorążego obserwatora otrzymał przydział do 23. eskadry lotniczej 2. pułku lotniczego w Krakowie. W 1928 roku został awansowany do stopnia podporucznika. Otrzymał przydział do nowo powstającej 54. eskadry liniowej 5. pułku lotniczego. W 1931 roku uzyskał dyplom pilota w Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa (CWOL) i został awansowany do stopnia porucznika. W 1935 roku otrzymał przydział do 53. eskadry towarzyszącej. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 roku w korpusie oficerów aeronautycznych (od 1937 roku – korpus oficerów lotnictwa, grupa liniowa). W 1938 roku został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Lotnictwa nr 1 w Dęblinie na stanowisko dowódcy 1 eskadry ćwiczebnej dywizjonu ćwiczebnego Kierownictwa Wyszkolenia.